Ewolucja silnika wysokoprężnego

10.11.2014, 12:39 przez Bogusław Korzeniowski

Rudolf Diesel (ur. w roku 1853) w roku 1880 ukończył studia na politechnice w Monachium. Już w trakcie studiów pracował w fabryce silników, a w roku 1893 opatentował nowy system pracy silnika spalinowego.

Pierwszy w pełni udany silnik wysokoprężny zbudował w roku 1897, pracując w zakładach MAN AG, a już w roku 1903 pojawiły się pierwsze statki napędzane silnikiem wysokoprężnym. W roku 1908 powstał pierwszy silnik o niewielkich rozmiarach, nadający się do stosowania w samochodach ciężarowych.

Pierwszym modelem osobowym w którym zastosowano silnik wysokoprężny był Mercedes 260 D, który był w ofercie rynkowej od 1936.

Zasada działania silnika wysokoprężnego

Silnik wysokoprężny wykorzystuje do zapłonu paliwa nie iskrę -jak w wersjach benzynowych (stąd nazwa zapłon iskrowy ZI)-, ale warunki termodynamiczne i zapłon następuje samoczynnie (stąd nazwa zapłon samoczynny ZS) Wysoki stopień sprężania (jest on dwa razy wyższy niż w silnikach ZI wynoszący do 22) sprawia, że podczas suwu sprężania temperatura powietrza nad tłokiem wzrasta do ok 700 – 900 stopni Celsjusza. Jeżeli w tych warunkach wtryśniemy dawkę paliwa nastąpi samoczynny zapłon i gwałtowne rozprężenie spalin nad tłokiem, co w efekcie wymusi ruch tłoka w dół (suw pracy).

Jednakże ten gwałtowny wybuch mieszanki jest także związany z nagłą, ogromną siłą uderzająca w denko tłoka. O ile w ciężarówkach ta gwałtowna reakcja i związany z nią hałas nie szkodził w eksploatacji, to w wersjach osobowych, gdzie było to nieprzyjemne odczucie dla jadących. należało zastosować inne rozwiązanie.

czytaj dalej »

Dodaj komentarz

Ogłoszenia motoryzacyjne

Marka:
Model:
ogłoszeń

Facebook

Najciekawsze oferty

Premiery

Aktualności

Copyright © 2019 CR PLUS Sp. z o.o.