„Nichelle Nichols ze Star Trek pokazała Ameryce inną przyszłość”

„Idzie piękna jak noc. …”

Uśmiechnięty Spock wita porucznika Uhurę z linią Byrona w pewnym momencie wspólnych dziesięcioleci przygód w „Star Trek”. Teraz tak kiedyś uśmiechał się Spock Leonarda Nimoya, ale chodź ze mną tutaj:

Nawet kosmita zna królową, kiedy ją widzi.

Co za królowa. Te buty. Ta sukienka. Ten makijaż oczu. Ten majestatyczny głos.

Kobietą, która ożywiła Uhurę, jest Nichelle Nichols. Zmarł w zeszłym tygodniu W wieku 89 lat. Jego wkład w zbiorową wyobraźnię Ameryki — czy to na ekranie telewizora, czy w prawdziwym życiu — jest nie do przecenienia.

Nie mając ani jednego włosa i zwisających bajecznych kolczyków, był czwartym dowódcą Federacji statku kosmicznego USS Enterprise w 23 wieku jako oficer łączności.

Był uosobieniem ogłoszenia, które kilkadziesiąt lat później pojawiłoby się na billboardach: Czarni są w przyszłości.

Kiedy „Star Trek” zadebiutował w NBC we wrześniu 1966 roku, obecność Uhury uderzyła publiczność jak grom. W tym czasie czarni prowadzili bardziej bezpośrednią i ostatecznie egzystencjalną walkę o autonomię swoich ciał i dusz. To była era marszów, przejażdżek wolnościowych i okupacji. Malcolm X już nie żyje. Obrót silnika. Dr Martin Luther King Jr. nadal głosił.

Czarni wszystkich umiejętności i zawodów wciąż byli spychani do zakamarków restauracji, hoteli i urzędów. Czarnoskóre kobiety, jeśli kiedykolwiek wspomina się o nich w mediach głównego nurtu, są przedstawiane jako głośne, lekceważące napastniki lub jako pokojówki i nianie z nadwagą, które rzekomo lubią atakować białe dzieci.

Z tego szaleństwa wyłoniła się Uhura.

Spojrzenie na czerwień i czerń. Przystojny, mądry jak diabli i nie zainteresowany niczyją bzdurą.

Jej imię oznacza wolność w suahili. Przez całe pokolenie symbolizowała to: wolność dostrzegania i doceniania swoich talentów, zamiast bycia uważanym za obciążenie ze względu na swój kolor.

READ  Pracownik Taco Bell zastrzelony przez bandytę na otwartym podjeździe w South Los Angeles, LAPD

Jestem za młody, żeby oglądać „Star Trek” w NBC; Urodziłem się dopiero w 1970 roku. Dołączyłem do franczyzy na początku lat 90., kiedy byłem na studiach w Filadelfii. Philly TV była wtedy rajem dla trekkingów: „Star Trek: The Next Generation” i „Star Trek: Deep Space Nine” były w swoim pierwszym wydaniu, a starsze odcinki „The Next Generation” były już w dystrybucji przez pięć nocy w tygodniu . A oryginalna seria była w każde sobotnie popołudnie.

Na początku głównie narzekałem na to, czego nie zrobiła Uhura. Nie był jednym z Wielkiej Trójki (Kirk, Spock i McCoy), więc rzadko pojawiał się w centrum uwagi. Dotyczyło to ogólnie kobiet w oryginalnej serii i nie zostało to w pełni skorygowane jako kwestia praw autorskich, aż do „Star Trek: Discovery” kilkadziesiąt lat później. (Tak, wiem, że USS Voyager dowodziła kobieta. Wiem też, że jej dowództwo było kwestionowane i kwestionowane częściej niż jakikolwiek inny kapitan tamtej epoki. Nikt nie odważył się posunąć tak daleko w Jean-Luc Picard. Kapitan Kathryn Janeway się myliła.)

Kiedy sam poszedłem do pracy, Uhura zyskała zdrową wdzięczność. Wiele razy nauczyłem się, że musisz być przygotowany i wykonywać swoją pracę, nie oczekuj, że będziesz tym z przodu lub tym, który zostanie poklepany po plecach. Bądź gotów przejąć inicjatywę, jeśli chcesz, ale nie przejmuj się tym. Prowadź swój biznes, a nie ustami.

Pomyślałem o tym, czego Nichols musiał doświadczyć przez lata, będąc chwalonym za bycie częścią tej optymistycznej, ekscytującej wizji przyszłości, ale wciąż walczącym o czas ekranowy i włączenie w latach 60. (Ironia nie uszła uwagi; jak kilkakrotnie wspominała, planowała opuścić serial po pierwszym sezonie i wrócić na Broadway, dopóki „jej największy fan” – jakiś słynny kaznodzieja nazwiskiem Martin Luther King – wyperswadował jej to. .)

READ  Akcje amerykańskie i światowe gwałtownie spadły, a ceny ropy wzrosły, gdy Putin wezwał wojska na Ukrainę

Po zakończeniu pokazu Nichols nadal był katalizatorem włączenia. W latach 70. jeździła po uniwersytetach i organizacjach zawodowych w całym kraju, zachęcając najlepsze kobiety i naukowców, inżynierów i kolorowych matematyków do ubiegania się o udział w programie astronautów. Oni słuchali.

Charles Bolton, były generał major piechoty morskiej, który latał na czterech promach kosmicznych i przez osiem lat został administratorem NASA, podsunął Nichollsowi pomysł, aby zgłosić się na wycieczkę. Mae Jemison, pierwsza afroamerykanka-astronauta, często cytowała Nicholsa jako inspirację.

W wyniku jego trasy astronautami zostali Sally Wright, Judith Resnick, Frederick Gregory i Ronald McNair.

(Dorastając kochając gwiazdy, planety i mgławice, chociaż nie widziałem wiele z mojego mieszkania na Brooklynie, pani Nichols, równie dobrze mogłem spróbować. Ale kiedy ciało było gotowe, matematyka była słaba. Musiałem krzyżować się z innymi drogami.)

W Wywiad 2011 Wraz z Nicholsem astrofizyk Neil deGrasse Tyson powiedział, że dzięki jego wysiłkom program Space Shuttle był pierwszym amerykańskim programem astronautów, który lepiej odzwierciedlał Stany Zjednoczone.

Tak, astronauci przeprowadzali eksperymenty, trenowali swoje ciała, składali ofiary i latali wśród gwiazd. Ale wszystko, co lata, ma powietrze pod skrzydłami.

Nichols pomógł nadać temu wiatrowi koncepcję, która najpierw przerodziła się w program telewizyjny i wielomilionową globalną franczyzę, a następnie w rzeczywisty system kosmiczny, który wymyśliłby, jak zbudować fikcyjny statek kosmiczny Enterprise.

Jej obecność i jej zachęta pozwoliły nam wiedzieć, że wszyscy byliśmy tam w przyszłości. Nie martw się o nie. Oczywiście, że jesteś. Przygotuj się na to, gdy nadejdzie Twoja kolej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.