Kosmologiczna łamigłówka w standardowym modelu kosmologicznym

Międzynarodowy zespół astrofizyków i kosmologów przedłożył pięć artykułów wskazujących, że „zlepianie się” (wartość S8) ciemnej materii wszechświata wynosi 0,76, co jest liczbą zgodną z innymi badaniami soczewkowania grawitacyjnego, ale nie z wartością 0,83 pochodzącą z kosmicznego mikrofalowego tła .

Międzynarodowy zespół naukowców wykorzystał zaawansowane technologie i kamerę Hyper Suprime-Cam do zbadania „kęp” ciemnej materii, uzyskując wartość S8 wynoszącą 0,76, co kontrastuje z wartością 0,83 pochodzącą z kosmicznego mikrofalowego tła. Ta rozbieżność może wskazywać na błędy pomiarowe lub niekompletny standardowy model kosmologiczny.

Międzynarodowy zespół astrofizyków i kosmologów z różnych instytutów, w tym Kavli Institute for the Physics and Mathematics of the Universe (Kavli IPMU), przedstawił zestaw pięciu prac badawczych, mierzących wartość „kęp” ciemnej materii we Wszechświecie, znanych kosmologom, takim jak S.8, wynoszący 0,76, co pokrywa się z wartościami znalezionymi w innych badaniach soczewkowania grawitacyjnego patrzących na stosunkowo młody Wszechświat — ale nie pokrywa się z wartością 0,83 pochodzącą z kosmicznego mikrofalowego tła, które sięga początków wszechświata, kiedy Wszechświat miał około 380 000 lat. Ich wyniki zostały przesłane jako wstępnie wydrukowane arkusze do arXiv.

Różnica między tymi dwiema wartościami jest niewielka, ale ponieważ coraz więcej badań potwierdza obie wartości, nie wydaje się być przypadkowa. Istnieje prawdopodobieństwo, że w jednym z tych dwóch pomiarów występuje nieznany dotąd błąd lub błąd lub że standardowy model kosmologiczny jest w interesujący sposób niekompletny.

Ciemna energia i ciemna materia stanowią 95% wszechświata, który widzimy dzisiaj, ale bardzo niewiele wiemy o tym, czym naprawdę są i jak ewoluowały w historii wszechświata. Skupiska ciemnej materii zniekształcają światło odległych galaktyk poprzez słabe soczewkowanie grawitacyjne, zjawisko przewidziane przez ogólną teorię względności Einsteina.

Przykładowy obraz HSC SSP

Rysunek 1: Przykład obrazu uzyskanego za pomocą HSC-SSP. Źródło: Projekt HSC-SSP i NAOJ

„To zniekształcenie jest naprawdę małym efektem. Kształt pojedynczej galaktyki jest zniekształcony w niedostrzegalnym stopniu” – powiedział Kavli IPMU profesor Masahiro Takada, ale połączenie pomiarów milionów galaktyk pozwala zmierzyć zniekształcenie z dużą precyzją.

Model Standardowy jest zdefiniowany przez zaledwie kilka liczb: tempo rozszerzania się Wszechświata, które jest miarą gęstości ciemnej materii (S8), względny wkład składników wszechświata (materii, ciemnej materii i ciemnej energii), ogólną gęstość wszechświata oraz wielkość techniczną opisującą, w jaki sposób aglomeracja wszechświata w dużej skali odnosi się do aglomeracji w małych skalach.

Kosmologowie chętnie testują ten model, ograniczając te liczby na różne sposoby, na przykład obserwując fluktuacje kosmicznego mikrofalowego tła, modelując historię ekspansji Wszechświata lub mierząc gromadzenie się Wszechświata w stosunkowo niedawnej przeszłości.

Zespół kierowany przez astronomów z Kavli IPMU, University of Tokyo,[{” attribute=””>Nagoya University, Princeton University, and astronomical communities of Japan and Taiwan, have spent the past year teasing out the secrets of this most elusive material, dark matter, using sophisticated computer simulations and data from the first three years of the Hyper Suprime-Cam survey. The observations from this survey used one of the most powerful astronomical cameras in the world, the Hyper Suprime-Cam (HSC) mounted on the Subaru Telescope on the summit of Maunakea in Hawaii.

Subaru HSC Year 3 Results

Figure 2: The measurement results of S8 parameter from HSC-SSP Year 3 data. The chart shows the results from four different methods, which used different parts of the HSC-SSP Year 3 data or combined the HSC-SSP Year 3 data with other data. For comparison, “Planck CMB” shows the measurement result for S8 from the cosmic microwave background data from the Planck satellite. “Other weak lensing results” shows the results from similar weak lensing measurements based on the Dark Energy Survey (DES) and Kilo-Degree Survey (KiDS) data. Credit: Kavli IPMU

Hiding and uncovering the data

The team performed a “blinded analysis.”

“Scientists are human beings, and they do have preferences. Some would love to really find something fundamentally new, while others might feel comfortable if they find results that look consistent with foreseen results. Scientists have become self-aware enough to know that they will bias themselves, no matter how careful they are, unless they carry out their analysis without allowing themselves to know the results until the end,” said Nagoya University Kobayashi-Maskawa Institute for the Origin of Particles and the Universe (KMI) Associate Professor Hironao Miyatake.

To protect the results from such biases, the HSC team hid their results from themselves and their colleagues for months. The team even added an extra obfuscating layer: they ran their analyses on three different galactic catalogs, one real and two fake with numerical values offset by random values. The analysis team didn’t know which of them was real, so even if someone did accidentally see the values, the team wouldn’t know if the results were based on the real catalog or not.

The team spent a year on the blind analysis. On December 3 2022, the team gathered together on Zoom – one Saturday morning in Japan, Friday evening in Princeton – for the “unblinding.” The team unveiled the data, and ran their plots, immediately they saw it was great according to Takada. “Blinded analysis means you cannot take a peak at the results while running the analysis, which was extremely stressful, but as soon I saw the final result, all of that anxiety flew out of the window,” said Kavli IPMU graduate student Sunao Sugiyama.

3D Distribution of Dark Matter Derived From HSC-SSP

Figure 3: An example of a 3D distribution of dark matter derived from HSC-SSP. This map is obtained by using the first year’s data, but the present study examined an area on the sky about three times larger than that. Credit: University of Tokyo/NAOJ

A huge survey with the world’s largest telescope camera

HSC is the largest camera on a telescope of its size in the world. The survey that the research team used covers about 420 square degrees of the sky, about the equivalent of 2000 full moons. It is not a single contiguous chunk of sky, but split among six different pieces, each about the size of a person’s outstretched fist. The 25 million galaxies the researchers surveyed are so distant that instead of seeing these galaxies as they are today, the HSC recorded how they were billions of years ago.

Each of these galaxies glows with the fires of tens of billions of suns, but because they are so far away, they are extremely faint, as much as 25 million times fainter than the faintest stars we can see with the naked eye.

For more on this research, see Measuring Dark Matter With Hyper Suprime-Cam Reveals Discrepancy.

References:

“Hyper Suprime-Cam Year 3 Results: Cosmology from Galaxy Clustering and Weak Lensing with HSC and SDSS using the Emulator Based Halo Model” by Hironao Miyatake, Sunao Sugiyama, Masahiro Takada, Takahiro Nishimichi, Xiangchong Li, Masato Shirasaki, Surhud More, Yosuke Kobayashi, Atsushi J. Nishizawa, Markus M. Rau, Tianqing Zhang, Ryuichi Takahashi, Roohi Dalal, Rachel Mandelbaum, Michael A. Strauss, Takashi Hamana, Masamune Oguri, Ken Osato, Wentao Luo, Arun Kannawadi, Bau-Ching Hsieh, Robert Armstrong, Yutaka Komiyama, Robert H. Lupton, Nate B. Lust, Lauren A. MacArthur, Satoshi Miyazaki, Hitoshi Murayama, Yuki Okura, Paul A. Price, Tomomi Sunayama, Philip J. Tait, Masayuki Tanaka and Shiang-Yu Wang, 3 April 2023, Astrophysics > Cosmology and Nongalactic Astrophysics.
arXiv:2304.00704

“Hyper Suprime-Cam Year 3 Results: Measurements of Clustering of SDSS-BOSS Galaxies, Galaxy-Galaxy Lensing and Cosmic Shear” by Surhud More, Sunao Sugiyama, Hironao Miyatake, Markus Michael Rau, Masato Shirasaki, Xiangchong Li, Atsushi J. Nishizawa, Ken Osato, Tianqing Zhang, Masahiro Takada, Takashi Hamana, Ryuichi Takahashi, Roohi Dalal, Rachel Mandelbaum, Michael A. Strauss, Yosuke Kobayashi, Takahiro Nishimichi, Masamune Oguri, Arun Kannawadi, Robert Armstrong, Yutaka Komiyama, Robert H. Lupton, Nate B. Lust, Satoshi Miyazaki, Hitoshi Murayama, Yuki Okura, Paul A. Price, Philip J. Tait, Masayuki Tanaka and Shiang-Yu Wang, 3 April 2023, Astrophysics > Cosmology and Nongalactic Astrophysics.
arXiv:2304.00703

“Hyper Suprime-Cam Year 3 Results: Cosmology from Galaxy Clustering and Weak Lensing with HSC and SDSS using the Minimal Bias Model” by Sunao Sugiyama, Hironao Miyatake, Surhud More, Xiangchong Li, Masato Shirasaki, Masahiro Takada, Yosuke Kobayashi, Ryuichi Takahashi, Takahiro Nishimichi, Atsushi J. Nishizawa, Markus M. Rau, Tianqing Zhang, Roohi Dalal, Rachel Mandelbaum, Michael A. Strauss, Takashi Hamana, Masamune Oguri, Ken Osato, Arun Kannawadi, Robert Armstrong, Yutaka Komiyama, Robert H. Lupton, Nate B. Lust, Satoshi Miyazaki, Hitoshi Murayama, Yuki Okura, Paul A. Price, Philip J. Tait, Masayuki Tanaka and Shiang-Yu Wang, 3 April 2023, Astrophysics > Cosmology and Nongalactic Astrophysics.
arXiv:2304.00705

“Hyper Suprime-Cam Year 3 Results: Cosmology from Cosmic Shear Power Spectra” by Roohi Dalal, Xiangchong Li, Andrina Nicola, Joe Zuntz, Michael A. Strauss, Sunao Sugiyama, Tianqing Zhang, Markus M. Rau, Rachel Mandelbaum, Masahiro Takada, Surhud More, Hironao Miyatake, Arun Kannawadi, Masato Shirasaki, Takanori Taniguchi, Ryuichi Takahashi, Ken Osato, Takashi Hamana, Masamune Oguri, Atsushi J. Nishizawa, Andrés A. Plazas Malagón, Tomomi Sunayama, David Alonso, Anže Slosar, Robert Armstrong, James Bosch, Yutaka Komiyama, Robert H. Lupton, Nate B. Lust, Lauren A. MacArthur, Satoshi Miyazaki, Hitoshi Murayama, Takahiro Nishimichi, Yuki Okura, Paul A. Price, Philip J. Tait, Masayuki Tanaka and Shiang-Yu Wang, 3 April 2023, Astrophysics > Cosmology and Nongalactic Astrophysics.
arXiv:2304.00701

“Hyper Suprime-Cam Year 3 Results: Cosmology from Cosmic Shear Two-point Correlation Functions” by Xiangchong Li, Tianqing Zhang, Sunao Sugiyama, Roohi Dalal, Markus M. Rau, Rachel Mandelbaum, Masahiro Takada, Surhud More, Michael A. Strauss, Hironao Miyatake, Masato Shirasaki, Takashi Hamana, Masamune Oguri, Wentao Luo, Atsushi J. Nishizawa, Ryuichi Takahashi, Andrina Nicola, Ken Osato, Arun Kannawadi, Tomomi Sunayama, Robert Armstrong, Yutaka Komiyama, Robert H. Lupton, Nate B. Lust, Satoshi Miyazaki, Hitoshi Murayama, Takahiro Nishimichi, Yuki Okura, Paul A. Price, Philip J. Tait, Masayuki Tanaka, Shiang-Yu Wang, 3 April 2023, Astrophysics > Cosmology and Nongalactic Astrophysics.
arXiv:2304.00702

READ  Pod skorupą ziemską odkryto ogromne oceany, które zawierają więcej wody niż te na powierzchni

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *