Naukowcy odkryli brutalne taktyki polowań na orki kalifornijskie, takie jak uderzanie ogonem i głową, po 16 latach badania tajemniczej grupy drapieżników.

  • Orki stosują uderzanie głową, uderzanie ogonem i masową przemoc wobec swoich ofiar
  • Ci, którzy mieszkają w kalifornijskiej zatoce Monterey Bay, mają wyraźny ulubiony posiłek: lwy morskie
  • Ale ich drugą ulubioną przekąską są młode sezonowo migrujące wieloryby szare
  • Przeczytaj więcej: Obserwatorzy wielorybów mogą podziwiać z bliska polowanie na orki



Nowe badanie pokazuje, że orki w Zatoce Monterey używają brutalnych technik łowieckich, aby zabić swoją ofiarę.

Zespół naukowców od 2006 roku bada konkretną grupę przerażających zwierząt i odkrył, że wieloryby te polują na wszystko, od lwów morskich i ptaków morskich po słonie morskie i cielęta wielorybów szarych, a do zdobycia posiłku wykorzystują dowolną metodę.

Ich techniki łowieckie obejmowały uderzanie głową, uderzanie ogonem w celu ogłuszenia, a nawet wystrzeliwanie ofiary w powietrze.

Zdjęcia uchwycone na wolności pokazują drapieżniki zbierające się, aby oddzielić cielę wieloryba szarego od matki przed zabiciem i zjedzeniem dziecka, a inne schwytane orki podrzucają delfina w powietrze jak szmacianą lalkę.

Odkrycia dają rzadki wgląd w świat tej grupy orek, które polują głównie na ssaki na otwartych wodach i nie są dobrze poznane przez naukowców.

Orka goni kalifornijskiego lwa morskiego. W latach 2006–2021 lwy morskie stanowiły prawie połowę ofiar tej grupy orek.
Przepływający samiec orki uderza ogonem w wodę, próbując ogłuszyć młodego słonia morskiego.

Naukowcy odkryli, że wieloryby modyfikowały swoje zachowania łowieckie w zależności od tego, czy zamiatały otwarte wody, czy szukały zdobyczy w podmorskich kanionach.

Przeczytaj więcej: Zasługuje na swoją „zabójczą” nazwę!

Obejrzyj „niesamowity” moment, w którym orka w pojedynkę zabija i zjada żarłacza białego w ciągu zaledwie dwóch minut.

Podczas interakcji zaobserwowanych podczas tego zdarzenia zabito co najmniej dwa żarłacze białe, o czym świadczy odkrycie w pobliżu drugiej tuszy o długości 3,55 m (11,6 stopy).

Na otwartych wodach rozprzestrzeniają się i poruszają nieregularnie, być może po to, aby pokryć większy obszar i utrudnić ofierze przewidywanie ich ruchów.

Jednak w dolinie poruszały się ukradkiem i naukowcy podejrzewają, że nasłuchują ruchu wody, aby polować na zdobycz w tym środowisku.

READ  Kilka gwiazd tworzy „odcisk palca” na zdjęciu wykonanym przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba

W ostatnich latach orki zyskały znaczną uwagę międzynarodową ze względu na skoordynowane ataki na inne drapieżniki, takie jak rekiny, oraz przeprowadzanie podobnych ataków na łodzie.

Na przykład w marcu ubiegłego roku przerażona para Brytyjczyków bezradnie patrzyła, jak stado orek wielokrotnie staranowało ich żaglówkę, łamiąc ster.

Polują też samotnie, jak zaobserwowano w zeszłym miesiącu, kiedy orka zabiła wielkiego białego rekina i usunęła jego wątrobę – ich ulubioną część rekina – w niecałe dwie minuty.

W nowym badaniu naukowcy odkryli, że orki w zatoce Monterey zjadają więcej lwów morskich niż jakakolwiek inna ofiara, a zwierzęta te stanowią około 48% ich ofiar.

Jedna z obserwacji uchwyciła orkę ogłuszającą słonia morskiego potężnym uderzeniem ogona.

Cielęta wieloryba szarego były drugą najczęstszą ofiarą, odpowiadając za około 22 procent zabitych orek w Zatoce Monterey.

Po trzecie, najpowszechniejszym z nich był ogromny słoń morski, który może ważyć do 9000 funtów. Te duże ssaki odpowiadały za około 7 procent swoich ofiar.

Orka wyrzuca w powietrze delfina białobocznego z Pacyfiku. Wieloryby często polują na te delfiny, przychodząc od dołu i wytrącając je z wody.
Orka używa zębów do chwytania platformy lub górnej szczęki dorosłego płetwala karłowatego. Orki często trzymają swoją większą ofiarę w bezruchu, podczas gdy inne ją atakują.

Następne na liście były foki pospolite i delfiny zwyczajne, po około 6% każdy. Sporadyczne ptaki morskie, morświny, delfiny białoboczne z Pacyfiku i morświny Dall były najmniej podatne na okazjonalne drapieżniki.

Oprócz tego, co łowią wieloryby, badacze szukali także miejsca, w którym są łapane.

Zauważają, że głęboko podwodny system kanionów w zatoce Monterey wydaje się być ważnym terenem łowieckim dla drapieżników oceanicznych.

Głębokie wody i kamieniste dno morskie sprawiają, że ten obszar doliny jest idealnym siedliskiem dla kryla, kalmarów i ryb – pokarmów, które uwielbiają ich ofiary.

Wiedząc, że te smaczne stworzenia denne polują na lwy morskie, foki i inne ssaki morskie w zatoce Monterey, wydaje się, że ta grupa orek nauczyła się znajdować własne posiłki.

Naukowcy udokumentowali, co się dzieje, gdy orki łączą się, by upolować cielę wieloryba szarego.
Gdy orki oddzieliły cielę od matki, dorosły samiec wbił w nie głowę, ogłuszając cielę.

Istnieją trzy główne typy orek: przejściowe, zamieszkujące i wieloryby morskie.

READ  SpaceX wystrzeliwuje 53 kolejne satelity internetowe Starlink – Spaceflight Now

Mieszkańcy zazwyczaj żyją w jednym miejscu i łowią małe i średnie ryby, takie jak nieodparty łosoś. Duże grupy rodzinne sprawiają, że lepiej lokalizują źródła pożywienia i odżywianie.

Stworzenia morskie żyją zwykle w dużych grupach, znajdujących się dziewięć lub więcej mil od lądu i polują na rekiny.

Przejściowi żyją w mniejszych grupach i polują głównie na ssaki, co sprawia, że ​​każda podróż jest potencjalną walką na śmierć i życie.

Po ogłuszeniu cielęcia wieloryba szarego orki zanurzyły się i utopiły cielę, ściskając je swoimi ciałami.
Po zabiciu cielęcia orki żerują na dolnej szczęce i języku cielęcia, jego jelita pojawiają się nad wodą, a ogon pojawia się pod powierzchnią wody u dołu zdjęcia.
Naukowcy zaobserwowali, jak polujące na ssaki orki (orki) w kalifornijskiej zatoce Monterey Bay spędzały czas w ciągu 270 godzin obserwacji behawioralnych. Wyniki dostarczają wglądu w interakcje drapieżnik-ofiara w tym podmorskim kanionie i środowisku głębinowym.

Ich nazwa jest w rzeczywistości niedokładna, ponieważ zwykle zamieszkują te same obszary przybrzeżne, co populacja. Ale kilkadziesiąt lat temu naukowcy myśleli, że są nomadami i nazwa została.

To właśnie te grupy przejściowych obiektów naukowcy zaobserwowali w najnowszym badaniu, podczas którego dokładnie katalogowali każdą okazję, którą dostrzegli w Monterey Bay, sporządzali mapy ich lokalizacji i dokładnie odnotowywali, co robią.

Większość czasu (51%) spędzały na poszukiwaniu zdobyczy, dzieląc ten czas równo pomiędzy kanion morski i otwartą wodę.

10% czasu spędzali na tropieniu ofiary, 23% na karmieniu, 9% na podróżowaniu, 6% na kontaktach towarzyskich i 1% na odpoczynku.

Ten wykres przedstawia średnią liczbę orek (czarna linia ciągła) i wielorybów szarych (szara linia przerywana) w wodach Zatoki Monterey w każdym miesiącu. Liczba orek rosła od marca do czerwca, kiedy wieloryby szare migrowały przez zatokę Monterey. Wiosną szare wieloryby migrują z tropikami wraz ze swoimi młodymi w drodze powrotnej z tropikalnych miejsc urodzenia na żerowiska w Arktyce.
Oznaczenia foremkami do ciastek na orce wskazują, że spędza on dużo czasu na otwartym oceanie – tam, gdzie żyje rekin foremka do ciastek.

Grupa wielorybów objęta obecnym badaniem miała charakter przejściowy i chociaż niektóre z nich polowały na wodach otwartych, widywano je głównie w zatoce i wokół niej.

Jednak niedawno zidentyfikowano czwartą grupę orek: oceaniczne.

Według raportu opublikowanego przez brytyjską gazetę „Daily Mail”, wcześniej niezbadany stado 49 orek polowało w odległości do 300 km od wybrzeży Kalifornii i Oregonu, polując na duże ofiary, takie jak kaszaloty. Zostań Opublikowano w zeszłym tygodniu.

Naukowcy mogą stwierdzić, że te wieloryby spędzają większość czasu na otwartym oceanie, ponieważ noszą ślady ugryzień rekinów foremkowych, które tylko tam żyją.

Ludzie widzieli te charakterystyczne rany na orkach żyjących w południowych i zachodnich regionach Oceanu Spokojnego, w pobliżu Nowej Zelandii i Antarktydy, od ponad dziesięciu lat.

READ  Bardziej jak Chunkleosteus | Politycznie niezależny
Martwe cielę wieloryba szarego znaleziono na plaży w 2011 roku. Dzień wcześniej naukowcy byli świadkami ataku stada orek w zatoce Monterey. A i C przedstawiają brakującą szczękę zwierzęcia, a B przedstawia równoległe pęknięcia powstałe po zębach orki.
W rzeczywistości „przejściowe” orki przez lata polowały na tym samym obszarze, zwłaszcza w wodach Kanionu Monterey – systemu podwodnych kanionów stanowiących idealne siedlisko dla zwierząt, którymi jedzą orki.

Ale zobaczenie ich u orek żyjących w pobliżu Ameryki Północnej było nowością.

Każda z tych grup wielorybów prowadzi zupełnie inne życie, a naukowcy zauważyli, że nawet nie mówią tym samym językiem.

Jednak z biegiem czasu zmiany w otoczeniu zmieniają ich nawyki.

Populacje zamieszkujących je orek zanikają na wielu obszarach ze względu na zmniejszającą się liczebność łososia.

W niektórych przypadkach ich miejsce zajmują przejściowe istoty, żywiące się fokami i innymi stworzeniami żywiącymi się kałamarnicami i małymi rybami, które potrafią walczyć tam, gdzie łosoś nie jest w stanie.

Z biegiem czasu zobaczymy, jak przejściowe orki również dostosowują się do zmieniającego się świata.

the Zostań Opublikowano go dzisiaj w magazynie PLOS One.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *