Roger Federer grał ostatnio w parze z Rafaelem Nadalem, spadając w deblu na Laver Cup.

LONDYN — Ten dzień, ten mecz musi nadejść Roger Federer A w przypadku tenisa każdy sportowiec w każdym sporcie nieuchronnie musi go mieć.

Federer pożegnał się w piątek wieczorem ostatnim meczem przed przejściem na emeryturę w wieku 41 lat po znakomitej karierze, która obejmowała 20 tytułów Grand Slam i rolę męża stanu. Zakończył swoje dni jako profesjonalny gracz z wygraną 4-6, 7-6 (2), 11-9 deblem nad swoim wieloletnim rywalem. Rafael Nadal O Europę przeciwko Laver Cup Franciszek Thiafoe I Jack Zach Grupa świata.

Zwycięzcy, statystyki i wynik nie mają znaczenia i nie mają znaczenia. Okazją jest przecież pożegnanie. Albo lepiej pożegnać: Federer z tenisem, kibicami, rywalami i kolegami. I oczywiście każda z tych instytucji żegna się z Federerem.

„To była idealna podróż” – powiedział Federer. „Zrobiłbym to ponownie.”

Po meczu, a wraz z nim jego czas w profesjonalnym tenisie, Federer przytulił Nadala, potem Tiafoe i Zacha. Wtedy Federer zaczął płakać. Federer położył ręce na biodrach i uderzył się w pierś, gdy z areny wybuchły brawa i wiwaty. Potem bezgłośnie powiedział: „Dziękuję” i powiedział: „Chodźmy, Roger! Chodźmy!” Klaskał do śpiewającej publiczności. W końcowych momentach meczu, który trwał ponad dwie godziny i zakończył się o godzinie 12:30

Szwajcarska gwiazda ogłosiła w zeszłym tygodniu, że trzydniowa impreza drużynowa, zorganizowana przez jego firmę zarządzającą, będzie jego ostatnim wydarzeniem przed przejściem na emeryturę, a następnie wyjaśnił, że turniej deblowy będzie jego ostatnim. Jej prawe kolano zoperowane chirurgicznie – ostatnia z trzech operacji, które miały miejsce wkrótce po przegranej w ćwierćfinale Wimbledonu w lipcu 2021 roku, który będzie jej ostatnim oficjalnym meczem singlowym – nie jest w stanie pozwolić jej kontynuować.

„Dla mnie osobiście [it was] W pierwszej chwili było smutno, a kiedy dotarłem do końca, to był najlepszy koniec – powiedział Federer w wywiadzie dla The Associated Press w tym tygodniu o swoich emocjach, kiedy zdał sobie sprawę, że nadszedł czas, aby odejść. „Zaakceptowałem to jako pierwszy. , a następnie walczył. Ale czułem ból.”

Dwie godziny przed piątkowym meczem Federer napisał na Twitterze: „Robiłem to tysiące razy, ale to jest inne. Dziękuję wszystkim za przybycie dziś wieczorem”.

READ  W ogniu inflacji Biden kłania się bankowi centralnemu i atakuje republikanów

Powiedział, że chce, aby to była impreza, a nie pogrzeb, a kiedy Federer i Nadal – każdy w białej bandanie, niebieskiej koszuli i białych szortach – pojawili się razem, tłum wybuchnął głośnym i długim aplauzem. Z tunelu prowadzącego na czarny kort na mecz finałowy pierwszego dnia na arenie O2. Widzowie byli na nogach przez około 10 minut podczas przedmeczowej rozgrzewki, trzymając aparaty w telefonie, aby uchwycić ten moment.

Byli gotowi, by ryczeć za niego, niektórzy ze szwajcarskimi flagami, inni z domowymi znakami, i usłyszeli siebie w ścianie dźwięku, gdy Federer wykonał zwycięzcę z woleja forhendem w drugim punkcie meczu. Podobne reakcje nastąpiły, gdy sędzia przewodniczący ogłosił przed trzecim meczem „Roger Federer do podania” i ponownie zakończył mecz ze zwycięzcą zagrywki na 117 mil.

Bliźniacy wymagają znacznie mniej ruchu i pokrycia kortu, a na pewno stres na jego kolanie był minimalny w piątek. Federer wykazał się swoją dawną sprawnością i oczywiście był zardzewiały, zgodnie z oczekiwaniami.

Podczas gdy jego rodzice i żona siedzieli w pierwszym rzędzie za linią bazową, były dwa przedramiona o długości kilku stóp. Forhend wślizgnął się pomiędzy Zacha i Tiafoe i wyglądał zbyt dobrze, aby mógł być prawdziwy – i jak się okazało: piłka przeszła lukę poniżej taśmy siatki, więc Federerowi i Nadalowi odebrano punkt. .

Mimo, że była to wspaniała wystawa, wszyscy czterej zawodnicy debla grali tak, jakby chcieli wygrać. Było to szczególnie widoczne, gdy Zach skoczył i krzyczał po okropnej woleja lub gdy Tiafoe oddał dwa strzały nad Federerem i Nadalem.

Ale okoliczności pozwalały na chwile beztroski.

Federer i Nadal zdołali śmiać się z tego po pewnym zamieszaniu co do tego, kto powinien zdobyć piłkę po stracie punktu. Po tym, jak Nadal jakoś podkręcił strzał z tylnej siatki wokół słupka tylko po to, by wylądować daleko, Tiafoe sięgnął, by pogratulować wysiłku.

READ  Były rosyjski pułkownik zaprzecza wcześniejszym doniesieniom krytykującym operacje wojskowe Rosji na Ukrainie

W pierwszym secie dwaj giganci gry nie słyszeli się dobrze między punktami, więc Federer wrócił z siatki na linię bazową, aby porozmawiać z Nadalem, a następnie błysnął uchem, aby zasygnalizować fanom, na czym polega problem. .

Przed Federerem w większości najważniejszych turniejów tenisowych wśród mężczyzn był 14. Pete Sampras. Federer przekroczył nowy wynik ośmiu na Wimbledonie, sześciu na Australian Open, pięciu na US Open i jednego na French Open, podczas gdy Nadal ma teraz 22 i Novak DjokovicW ramach złotego wieku dla gry, z 21, wyrównał, a następnie przewyższył.

Imponujące CV Federera obejmuje 310 tygodni na szczycie rankingów ATP, tytuł Pucharu Davisa i medale olimpijskie. Poza elegancją i wydajnością w posługiwaniu się rakietą, jego osobowość uczyniła Federera ambasadorem tenisa, a jego ogromna popularność pomogła przyciągnąć fanów.

Oczywiście są tacy, którzy uważają, że bardziej pasuje, aby Federer skończył w siatce od Nadala, często wroga na korcie, ale ostatecznie przyjaciela poza kortem. Mogło to być 15 mil dalej na Centre Court w All England Club, Court Philippe Chatrier w Roland Garros, Rod Laver Arena w Melbourne Park, a nawet Arthur Ashe Stadium, główna atrakcja US Open. , jedyny mecz wielkoszlemowy, z którym nigdy nie mieli do czynienia.

Być może dali każdemu ostatnią odsłonę jednego z najbardziej pamiętnych – a właściwie każdego innego – pojedynków bezpośrednich w długiej historii ich sportu.

Roger kontra Rafa – każdy potrzebuje tylko jednego imienia – McEnroe vs. Borg (dwaj kapitanowie drużyny Laver Cup to John i Bjorn), Evert vs. Navratilova, Sampras vs. Agassi, Ali kontra Frazier, Magic vs. Bird, Brady vs. Manning i nie tylko.

Na przestrzeni lat Federer i Nadal rozegrali 40 swoich meczów, 14 w Wielkich Szlemach i 9 w głównych finałach: praworęczny vs leworęczny, napastnik vs. Szlifierka, bez wysiłku i bezwzględna intensywność.

Jednak był nieunikniony element poezji z tymi dwoma mężczyznami, którzy rzucali sobie wyzwania, współpracowali ze sobą, klaskali w dłonie i dzielili się uśmiechami.

„Dwie „kozy” bawią się razem” – powiedział Zach, używając popularnego akronimu oznaczającego „świetność wszech czasów”.

READ  Co wiemy: Novak Djokovic i Australian Open Chronology

Serena Williams, właścicielka 23 głównych mistrzostw singlowych, żegna się po przegranej w trzeciej rundzie US Open trzy tygodnie temu. To pozostawia pytania o przyszłość sportu, który on i ona zdominowali i przeciwstawiali się przez dziesięciolecia.

Jedna kluczowa różnica: za każdym razem, gdy Williams występował na sądzie w Nowym Jorku, znakiem zapytania było to, jak długo zostanie – perspektywa „wygrana lub to”. Niezależnie od wyniku, dla Federera jest piątek.

„Wszyscy gracze będą za nim tęsknić” – powiedział Korzeń KacperaW singlu pokonał Zacha 6-4, 5-7, 10-7.

Inne wyniki sprawiły, że Team Europe i Team World zremisowały 2-2: Stephanos Tsitsipas Pokonany Diego Schwartzman Zwycięstwo 6-2, 6-1 zostało na krótko przerwane, gdy protestujący ekolog podpalił część kortu i jego ręka zapłonęła, a Alex de Minaur spasował. Andy Murray 5-7, 6-3, 10-7.

Gdy gra rozpoczęła się wkrótce po przegranej Murraya, Federer i Nadal najpierw udzielili mu kilku wskazówek trenerskich, a następnie oglądali część tej gry razem w telewizji w sali na arenie, czekając na swoją kolej. Podczas gdy Federer i Nadal byli w akcji, metoda Djokovica sugerowała strategiczne porady.

Ostatni hurra nastąpił po tym, jak Federer miał w sumie 103 tytuły w karierze singlowej i 1251 zwycięstw, ustępując tylko Jimmy’emu Connorsowi w erze Open, która rozpoczęła się w 1968 roku.

U szczytu swoich mocy Federer zaliczył 10 kolejnych finałów Wielkiego Szlema w latach 2005-07, wygrywając osiem. Przedłuż to do 2010 r. i dotarł do 18 z 19 głównych finałów.

Więcej niż te liczby, potężny forhend, jednoręczny splot, nienaganna praca nóg, spektakularnie skuteczny serwis i skłonność do znajdowania siatki, chęć ponownego wymyślenia aspektów swojej gry – i – rzecz, którą wszyscy zapamiętają. Duma — niezwykła długowieczność.

„Nie sądzę, że zobaczymy kogoś takiego jak Roger” – powiedział Tiafoe. „Sposób, w jaki grał, gracja, z jaką to robił, jest po prostu indywidualnością”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.