Superwulkan Yellowstone zniszczył ekosystem, ale ocalił go dla nas

Zbliżenie / Widok wnętrza wybiegu dla nosorożców. Odsłonięte skamieniałe szkielety pozostawione na miejscu w celu badań i publicznego pokazu.

Ricka E. Otto z Muzeum Stanowego Uniwersytetu Nebraski

Śmierć była wszędzie. Zwłoki zwierząt walały się wszędzie, nasiąkały lokalnymi bagnami, a popiół zmiótł wszystko na swojej drodze. Dla niektórych śmierć nastąpiła szybko; Dla innych śmierć była powolna i bolesna.

Ta scena miała miejsce po potężnej erupcji wulkanu w Idaho, oddalonym o około 1600 kilometrów (900 mil). Erupcja była tak potężna, że ​​zniszczyła sam wulkan, pozostawiając krater o szerokości 80 kilometrów (50 mil) i wyrzucając chmury popiołu przenoszone na duże odległości przez wiatr, zabijając prawie wszystko, co go wdychało. Było to szczególnie prawdziwe tutaj, w tym miejscu w Nebrasce, gdzie duże i małe zwierzęta uległy śmiercionośnym wyziewom erupcji.

Ostatecznie zasypano wszelkie ślady tego straszliwego wydarzenia; Życie toczyło się dalej, rozwijało i zmieniało. Dlatego miliony lat później, latem 1971 roku, Michael Voorhees mógł cieszyć się kolejnym dniem pełnym wrażeń podczas eksploracji.

Znajdź jednorożca

Jak każdego lata pomiędzy latami szkolnymi stworzył mapę geologiczną swojego rodzinnego miasta w Nebrasce. Oznaczało to chodzenie od farmy do farmy i pytanie, czy mógłby przejść się po posiadłości, aby zbadać skały i poszukać skamieniałości. „W głębi serca jestem dzieckiem, a bycie paleontologiem latem było dla mnie rajem” – powiedział Ars Voris, obecnie emerytowany z University of Georgia.

Tym, co szczególnie przykuło jego uwagę na jednym gospodarstwie, była warstwa popiołu wulkanicznego – coś, co jest cenione przez geologów i paleontologów, którzy wykorzystują ją do określenia wieku osadów. Ale kiedy się zbliżył, odkrył także Zauważyłem „Odsłonięte kości”. „Znalezienie dolnej szczęki, która nadal była przyczepiona do czaszki, było naprawdę interesujące!” – powiedział. „Przeważnie to, co można znaleźć, to izolowane kości i zęby”.

READ  Gwiazdy zakłócające zaproponowane jako rozwiązanie ogólnej teorii względności

Ta czaszka należała do młodego nosorożca. Voris i niektórzy jego uczniowie wrócili na miejsce, aby kontynuować prace wykopaliskowe i odkryli pozostałości pozostałego kompletnego nosorożca (to znaczy jego kości szkieletowe były połączone tak, jakby był żywy). Dalsze kopanie zaowocowało nienaruszonymi szkieletami pięciu lub sześciu kolejnych nosorożców. To wystarczyło, aby uzyskać fundusze od National Geographic na przeprowadzenie masowych wykopalisk, które miały miejsce w latach 1978-1979. Zespoły zebrały między innymi łącznie 70 kompletnych szkieletów nosorożców.

Dla porównania, większość stanowisk skamieniałości – nawet tych spektakularnych, w których znajduje się wiele zwierząt – składa się głównie z rozłożonych szkieletów, elementów układanki, które paleontolodzy pieczołowicie składają w całość. Ale tutaj było coś, czego nie udało się wcześniej stworzyć w żadnym innym miejscu: ogromna liczba kompletnych szkieletów zachowała się tam, gdzie zginęły.

Voorhees i inni zdali sobie sprawę, że jest jeszcze wiele do odkrycia, więc zaapelowali do większej społeczności Nebraski o pomoc w ochronie tego obszaru. Dzięki ciężkiej pracy i dużym lokalnym darowiznom teren został uratowany. Park Paleontologiczny Ashfall Zostało otwarte dla publiczności w 1991 roku i zatrudnia dwóch pełnoetatowych pracowników.

Odkryte skamieliny pozostawiono na miejscu, co oznacza, że ​​pozostają odsłonięte dokładnie tam, gdzie je znaleziono, chronione przez masywną konstrukcję zwaną Stodoła Hubbarda Nosorożca. Kopanie w oborze jest wolniejsze i bardziej spójne krok Wykopaliska na tym obszarze są bardziej zaawansowane niż te z lat 70. XX wieku, głównie ze względu na niewielką liczbę rotacyjnych pracowników sezonowych – głównie studentów – którzy każdego lata kopią głębiej.

Zagroda nosorożca chroni złoże skamieniałości przed żywiołami.
Zbliżenie / Zagroda nosorożca chroni złoże skamieniałości przed żywiołami.

Zdjęcia: Rick E. Otto, Muzeum Stanowe Nebraski

Kompletny ekosystem

Prawie 50 lat wykopalisk i badań odsłoniło historię katastrofalnego wydarzenia i jego konsekwencji, które miało miejsce w Nebrasce, o którym nikt nie miał pojęcia – gdzie gatunki takie jak jednorożec, urodaCzęsto widywano jelenie z ostrymi kłami.

READ  Mars Lander Insight z NASA zrobił właśnie ostatnie selfie

Aby jednak zrozumieć tę historię, musimy przygotować scenę. Obszar, który znamy dzisiaj jako złoża skamieniałości popiołu, w miocenie był w rzeczywistości wodopojem i był odwiedzany przez różne zwierzęta. Wiemy o tym, ponieważ skamieliny tych zwierząt znajdują się w warstwie piasku na dnie krateru, która nie została dotknięta potężną erupcją wulkanu.

Rick Otto był jednym ze studentów, którzy odkopali skamieniałości w 1978 r. Został superintendentem Ashfall w 1991 r. i przeszedł na emeryturę pod koniec 2023 r. „W pobliżu wodopoju Ashfall zwierzęta umierały naturalną śmiercią, zanim wybuchła burza pyłu wulkanicznego” – powiedział Otto Ars. Wyjaśnia skamieliny znalezione w tych piaskach. Po ekshumacji ich ciała mogły zostać stratowane przez jakieś duże zwierzę odwiedzające wodopoj, co „wepchnęło te kości w piasek”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *